Ingezonden door AI-ndré Zomerwandeling Een primeur van twijfelachtige aard: een gedicht gemaakt met behulp van matige intelligentie - kunst matige, wel te verstaan. Toen wij vernamen dat dit gedicht was geschreven door de heer Google, waren wij zeer huiverig het te plaatsen. Het bleek echter zo te zijn dat de regels weliswaar waren geconstrueerd middels een AI-programma, maar dat de inhoud van het gedicht, evenals de sonnetvorm, was ingevoerd in de prompt (opdracht). De grappige inhoud was dus het idee van heer Zomerwandeling zelf. Onze hoofdredacteur heeft gisteravond het resultaat met hem samen bekeken en beoordeeld. Het was niet slecht, maar er moest toch het nodige aan het sonnet verbeterd worden. Regels waren te lang, klemtonen lagen verkeerd. Het uiteindelijke resultaat is dusdanig aardig dat we het toch tonen. Is dit plagiaat? Ja en nee. Het sonnet is uniek en bevat geen zinnen die rechtstreeks zijn overgenomen uit het werk van dichters/dichteressen van vlees en...
%20-%20cropped.jpg)
Het doet mij denken aan een gedicht van Jan Prins: Twee hanen hadden vrede. Een kip voegt zich erbij, en brengt de poppen aan het dansen......
BeantwoordenVerwijderen'Poppen' in de betekenis 'vrouwtjesvogels', dat lijkt me duidelijk. Is het het hele gedicht, dat je hier toont? Dan is het eerder een korte woordgrap. Is het langer? Stuur het dan vooral in.
VerwijderenTwee hanen hadden vrede. Een kip voegt zich erbij,
Verwijderenen brengt de poppen aan het dansen.
Liefde, reeds Troje storttet ge in ’t verderf, en gij
waart de inzet daar van de oorlogskansen,
toen zich de Xanthos kleurde met zelfs godenbloed.
Lang hielden de twee hanen in ’t gevecht zich goed.
In heel de buurt ging het gesprek over die heeren.
Al wat een kam droeg, kwam als kijker toegesneld.
Meer dan één Helena-met-veeren
viel aan den winnaar toe. Maar hij die lag geveld
verborg in de uiterste eenzaamheid zijn leed en schande.
Hij weende er om zijn glorietijd
en om zijn liefjes, die de winnaar van den strijd
voor zijne oogen bezat. Iederen dag weer brandde
zijn haat opnieuw en maakte hem van vechtlust dol.
Hij scherpte zich den snavel en sloeg zich de zijden
en stond tegen den wind te strijden,
van een jaloersche woede vol.
’t Bleek overbodig. De overwinnaar, van de daken,
kraaide zijn zegepraal luidruchtig uit.
Een grijpgier hoorde dat geluid,
en kwam met liefde en grootheid korte metten maken.
Al deze praal viel aan den rooversklauw ten buit.
Nu kwam voor de verlaten bruid
de mededinger weer te pas.
Maar denk eens aan, wat een spektakel
dat gaf van onderling gekakel,
daar hij met heel wat vrouwen was!
Op zulk een ommekeer is de Fortuin verzot.
Winst maakt zij tot verlies, gedraagt ge u onbezonnen.
Dus opgepast en op uw hoede voor het Lot,
juist, als ge een veldslag hebt gewonnen.
Jan Prins (1876-1948)
uit: Veertig fabels van Jean de la Fontaine (1940)
Ah, het is een fabel! Dat is voor Spreuken. Maar op dat gebied ben ik streng; ik gebruik uitsluitend éen vertaling. Wel zou ik deze vertaling erbij kunnen zetten, wanneer ik deze fabel post. Stuur je hem even in per mail? Mijn dank is groot!
VerwijderenPrachtig deze en ook zo leuk, ze willen niet samen met de peer.
BeantwoordenVerwijderenVooral de clou vind ik goed gevonden; een schilderij dat zich verhangt. ( ՞ٹ՞)
VerwijderenEen schilderij die zich verhangt, hihihihihihi .
VerwijderenHet kan zelfs twée dingen betekenen: een andere plaats vinden om te gaan hangen of zich opknopen. Heel mooi gevonden!
Verwijderen